غزل شماره ۹۱۰

غزلستان :: مولوی :: دیوان شمس - غزلیات
مشاهده برنامه «دیوان شمس» در فروشگاه اپل


افزودن به مورد علاقه ها
بر آستانه اسرار آسمان نرسد
به بام فقر و یقین هیچ نردبان نرسد
گمان عارف در معرفت چو سیر كند
هزار اختر و مه اندر آن گمان نرسد
كسی كه جغدصفت شد در این جهان خراب
ز بلبلان ببرید و به گلستان نرسد
هر آن دلی كه به یك دانگ جو جوست ز حرص
به دانك بسته شود جان او به كان نرسد
علف مده حس خود را در این مكان ز بتان
كه حس چو گشت مكانی به لامكان نرسد
كه آهوی متأنس بماند از یاران
به لاله زار و به مرعای ارغوان نرسد
به سوی عكه روی تا به مكه پیوندی
برو محال مجو كت همین همان نرسد
پیاز و سیر به بینی بری و می‌بویی
از آن پیاز دم ناف آهوان نرسد
خموش اگر سر گنجینه ضمیرستت
كه در ضمیر هدی دل رسد زبان نرسد

آسماناخترارغواناسراربلبلجهانخموشلالهمعرفتگلستانگمانیارانیقین


مشاهده برنامه در فروشگاه اپل


اشعار مرتبط



نظرات نوشته شده



نظر بدهید





جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

     


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.