غزل شماره ۲۰۲۰

غزلستان :: مولوی :: دیوان شمس - غزلیات
مشاهده برنامه «دیوان شمس» در فروشگاه اپل


افزودن به مورد علاقه ها
ای خدا این وصل را هجران مكن
سرخوشان عشق را نالان مكن
باغ جان را تازه و سرسبز دار
قصد این مستان و این بستان مكن
چون خزان بر شاخ و برگ دل مزن
خلق را مسكین و سرگردان مكن
بر درختی كشیان مرغ توست
شاخ مشكن مرغ را پران مكن
جمع و شمع خویش را برهم مزن
دشمنان را كور كن شادان مكن
گر چه دزدان خصم روز روشنند
آنچ می‌خواهد دل ایشان مكن
كعبه اقبال این حلقه است و بس
كعبه اومید را ویران مكن
این طناب خیمه را برهم مزن
خیمه توست آخر ای سلطان مكن
نیست در عالم ز هجران تلختر
هرچ خواهی كن ولیكن آن مكن

اقبالبستانحلقهخداخوشاسلطانشمععشقمستهجرانوصل


مشاهده برنامه در فروشگاه اپل


اشعار مرتبط



نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.