رباعی شماره ۱۵۰
از بسکه دل تو دام حیلت افراخت
خود را و ترا ز چشم رحمت انداخت
ماننده‌ی فرعون خدا را نشناخت
چون برق گرفت عالمی را بگداخت
|
مشاهده برنامه در فروشگاه اپل |
اشعار مرتبط
- یک چند به تقلید گزیدم خود را
- گه می‌گفتم که من امیرم خود را
- مرغ دل من چو ترک این دانه گرفت
- از شادی تو پر است شهر و وادی
- بر رهگذر بلا نهادم دل را
نظرات نوشته شده