شماره ٢٦٧: محو گريبان ادب کى سر بهر سو ميزند

غزلستان :: بيدل دهلوی :: غزليات - بخش پنجم

افزودن به مورد علاقه ها
محو گريبان ادب کى سر بهر سو ميزند
موج گهر از شش جهت بر خويش پهلو ميزند
واکردن مژگان ادب ميخواهد از شرم ظهور
اول درين گلشن بهار از غنچه زانو ميزند
زين باغ هر جا وارسى جهلست با دانش طرف
بلبل بچهچه گر تند قمرى بکوکو ميزند
تا چرخ و انجم ثابت است از خلق آسايش مجو
انديشه داغ پلنگ آتش به آهو ميزند
تا آمد و رفت نفس مى باف و هم پيش و پس
ماشوره چون بى رشته شد بيرون ماکو ميزند
پست و بلند قصر ناز از هم ندارد امتياز
آن چين مايل از جبين پهلو بر ابرو ميزند
شکل دوئى پيدا کنم تا چشم بر خود واکنم
هر سوره تمثال من آئينه او ميزند
داغم مخواه اى انتظار از تهمت افسردگى
تا ياد نشتر ميکنم خون در رگم هو ميزند
يا رب کجا تمکين فروشد کفه قدر شرر
آفاق کهسار است و سنگم بر ترازو ميزند
(بيدل) گران افتاده است از عاجزى اجزاى من
رنگى که پروازش دهم چون شمع بر رو ميزند



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید





جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

     


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.