شماره ٣٧٠: دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده است

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش سوم

افزودن به مورد علاقه ها
دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده است
پرهيز را شکسته به جا اوفتاده است
گرديد توتياى قلم استخوان، هنوز
سنگ ملامت از پى ما اوفتاده است
بر روى دست باد مرادست کشتيم
کارم ز ناخدا به خدا افتاده است
بر دوش دار از تن منصور سر ببين
آتش کجا، سپند کجا اوفتاده است
يک گل زمين ز سايه دولت شکفته نيست
گويا گره به بال هما اوفتاده است
صد بار بيش حاصل چين از ميانه برد
زلفش کنون به فکر صبا اوفتاده است
صائب چگونه سر ز گريبان برآوريم؟
شغل سخن به گردش ما اوفتاده است



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.