شماره ١٩٩: قامت خم کز حيا سوى زمين رو ميکند

غزلستان :: بيدل دهلوی :: غزليات - بخش پنجم

افزودن به مورد علاقه ها
قامت خم کز حيا سوى زمين رو ميکند
فهم ميخواهد اشارتهاى ابرو ميکند
هر کجا باشيم در اندوه از خود رفتنيم
شمع ما سر بر هوا هم سير زانو ميکند
سايه و تمثال را کم نيست گر سنجى بباد
شرم خفت سنگ ما را بى ترازو ميکند
چشم بند سحر الفت را نميباشد علاج
دل گرفتار خود است و ياد گيسو ميکند
اينچنين کز ناتوانيها شکستم داده اند
گر رسد چينى بياد نوحه بر مو ميکند
بسکه ياران در همين ويرانها گم گشته اند
ميچکد اشکم زچشم و خاک را بو ميکند
روز بازار تعين آنقدر مألوف نيست
خلق چون شب شد دکان در چشم آهو ميکند
ناتوانى هم بجائى ميرسد مردانه باش
سايه کار قاصد مطلب بپهلو ميکند
با توکل کس نميپرداخت گر ميداشت شرم
دستگاه نعمت بى خواست بدخود ميکند
طبع ظالم در رياضت مايل اصلاح نيست
تيغ را تدبير خونريزى تنگ رو ميکند
حالت از کف ميرود در فکر مستقبل مرو
اين خيال دور گرد آخر ترا او ميکند
تا کجا (بيدل) زگردون خجلتم بايد کشيد
اين کمان سخت پر زورم ببازو ميکند



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید





جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

     


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.