شماره ٨٦: زسخت جانى من عمر تنگ ميگذرد

غزلستان :: بيدل دهلوی :: غزليات - بخش پنجم

افزودن به مورد علاقه ها
زسخت جانى من عمر تنگ ميگذرد
شرار من بپرو بال سنگ ميگذرد
جهان زآبله پايان دل جنون دارد
زگرد عجز مگو فوج لنگ ميگذرد
چه لغزش است رقم زاى خامه فرصت
که تا شتاب نويسى درنگ ميگذرد
دران چمن که بدستت نگار مى بندد
غبار اگر گذرد گل بچنگ ميگذرد
متاز در پى زاهد بوهم حور و قصور
حذر که قافله سالار بنگ ميگذرد
عقوبت است صدف تا محيط پيش گهر
دل گرفته زهر کوچه تنگ ميگذرد
کجاست امن که در مرغزار ليل و نهار
بهر طرف نگرى يک پلنگ ميگذرد
غبار دهر غنيمت شمر که آينه هم
زخويش ميگذرد گر ززنگ ميگذرد
ستم بخويش مکن رنگ عاجزان مشکن
پر شکسته ز چندين خدنگ ميگذرد
تأمل تو پل کاروان عشرت تست
مژه بخم ندهى سيل رنگ ميگذرد
دماغ فقر سزاوار لاف حوصله نيست
چو بحر شد ننگ آب از نهنگ ميگذرد
هزار مرحله آنسوى رنگ دارد عشق
هنوز قافلها از فرنگ ميگذرد
کسى بدرد دل کس نميرسد (بيدل)
جهان خفته چه مقدار دنگ ميگذرد



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید





جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

     


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.