شماره ٢٣٠: خوش آن که چون گل ازين گلستان دميد و گذشت

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش سوم

افزودن به مورد علاقه ها
خوش آن که چون گل ازين گلستان دميد و گذشت
چو صبح يک دو نفس سرسرى کشيد و گذشت
نريخت رنگ اقامت درين خراب آباد
سرى چو ماه به هر روزنى کشيد و گذشت
به قدر آنچه سرانجام توشه بايد کرد
درين رباط پر از وحشت آرميد و گذشت
پناه برد به دارالامان خاموشى
ز زخم تيغ زبان خون خود خريد و گذشت
فريب نعمت الوان نوبهار نخورد
چو لاله کاسه پر خون به سر کشيد و گذشت
دلم ز منت آب حيات گشت سياه
خوش آن که تشنه به آب بقا رسيد و گذشت
هزار غنچه دل واکند سبکروحى
که چون نسيم بر اين گلستان وزيد و گذشت
گذر ز چرخ مقوس به قد همچو خدنگ
که هر که ماند به زير فلک خميد و گذشت
خوشا کسى که ازين باغ پر ثمر صائب
به جاى ميوه سر انگشت خود گزيد و گذشت



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.