شماره ١١٣: فراغ بال طمع کردن از فلک خام است

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش سوم

افزودن به مورد علاقه ها
فراغ بال طمع کردن از فلک خام است
که فلس ماهى اين بحر حلقه دام است
مرو ز ميکده بيرون، که در جهان خراب
ز روزنى که نسيمى به دل خورد جام است
صفاى وقت ز صافى کشان مجو زنهار
که اين وظيفه رندان دردى آشام است
ز تازه رويى جاويد مى توان دانست
که سرو فارغ از انديشه سرانجام است
نصيب پاک دهانان بود حلاوت عيش
شکر ز چرب زبانى حصار بادام است
چه لازم است قفس را شکسته دل کردن؟
ترا که وقت پرواز تا لب بام است
به لب خموش و به دل باش صد زبان صائب
که شکر نعمت ظاهر تمام ابرام است



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.