شماره ٢٧: شب که بر انجمن آن شعله سيراب گذشت

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش سوم

افزودن به مورد علاقه ها
شب که بر انجمن آن شعله سيراب گذشت
عرق شمع ز پيراهن مهتاب گذشت
خنده کبک به کهسار زند تمکينش
آن که از خانه ما تند چو سيلاب گذشت
دوش کان سرو روان سايه به مسجد افکند
چه ز خميازه آغوش به محراب گذشت
طى شد آن عهد که دل شکوه دوران مى کرد
اين جراحت ز برون دادن خوناب گذشت
اى که از روى تو شد روى زمين آينه زار
بايد از لغزش مستانه سيماب گذشت
صاحب اشک ندامت غم دوزخ نخورد
مى توان سالم از آتش به همين آب گذشت
چون سياووش مسلم گذرد از آتش
هر که مردانه تواند ز مى ناب گذشت
خون مرده است ز شب آنچه به غفلت گذرد
زنده دل آن که تواند ز سر خواب گذشت
مغز را بوى دل سوخته از جا برداشت
تا که امروز ازين دشت جگرتاب گذشت؟
نيست در عالم اسباب، صفايى صائب
آن بود صاف که از پرده اسباب گذشت



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.