شماره ٧٣٧: عمر نو گشت مرا باز که جان باز آمد

غزلستان :: امير خسرو دهلوی :: غزليات - بخش اول

افزودن به مورد علاقه ها
عمر نو گشت مرا باز که جان باز آمد
وز پس عمرى آن جان جهان باز آمد
ره ده، اى ديده و خار مژه را يک سو کن
که خرامان و خوش آن سرو روان باز آمد
جان من چشم از آنگه که به روى تو فتاد
جز تو در غير توان ديد؟ از آن باز آمد
باز نامد دل من، گر چه به کويت صدبار
شادمان رفت و به فرياد و فغان باز آمد
هر کسم گويم باز آى ازان تا برهى
گر دل اين است که دارم نتوان باز آمد
بنده خسرو که ز تو ديده بپوشيد و برفت
چون ميسر نشدش، ناله کنان باز آمد



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.