شماره ٥٤٤: دلم زينسان که زار و مبتلا شد

غزلستان :: امير خسرو دهلوی :: غزليات - بخش اول

افزودن به مورد علاقه ها
دلم زينسان که زار و مبتلا شد
ازان نامهربان بيوفا شد
مباد از آه کس آن روى را خوى
اگر چه جان مسکينان فنا شد
بيا بر دوستان، اى جان، ربا کن
هر آن تيرت که بر دشمن قضا شد
مرادت، گر هلاک چون منى بود
بحمدالله که آن حاجت روا شد
مرا وقتى خوشى بوده ست در دل
مسلمانان ندانم تا کجا شد؟
دم سر دم خزان را سکه نو زد
چمن بى برگ و بلبل بى نوا شد
چرا مى نالد اين مرغ چمن زار؟
مگر او نيز از ياران جدا شد؟
مکن بر خسرو دلخسته جورى
اگر او لطف ناکرده رها شد



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.