شماره ٩٧: بى روى تو خوش کردم من تلخى هجران را

غزلستان :: امير خسرو دهلوی :: غزليات - بخش اول

افزودن به مورد علاقه ها
بى روى تو خوش کردم من تلخى هجران را
با شربت ديدارت بدخو نکنم جان را
از بس که دل خلقى گم شد به زنخدانت
خون پر شود ار کاوند آن چاه زنخدان را
دى شانه زدى گيسو، افتاد بسى دلها
گرد آر دمى آخر دلهاى پريشان را
در جيب وجود کس نگذاشته اى نقدى
يک لطف بکن زين پس مگشاى گريبان را
تو مى روى و دلها دنبال دوان هر سو
چون خلق که بشتابد نظاره سلطان را
بدبخت دلى دارم، ديوانه بت رويان
يا رب که مباد اين دل هندو و مسلمان را
گويند که از خوبان بدنام شدى خسرو
چون دل نکند فرمان، خسرو چه کند آن را



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.