شماره ٢٥٣: لعل لب او يکدم بر حالم اگر خندد

غزلستان :: بيدل دهلوی :: غزليات - بخش پنجم

افزودن به مورد علاقه ها
لعل لب او يکدم بر حالم اگر خندد
تا حشر غبار من بر آب گهر خندد
بى جلوه او تا چند از سير گل و شبنم
اشکم زنظر جوشد داغم بجگر خندد
يک خنده او برق بنياد دو عالم شد
ديگر چه بلا ريزد گر بار دگر خندد
جوش چمن از خجلت در غنچه نفس دزدد
آنجا که گل داغم از آه سحر خندد
يک شبنم ازين گلشن بى چشم تماشا نيست
چندان که حيا بالد سامان نظر خندد
ياد دم شمشيرت هر جا چمن آرايد
چون شمع سراپايم يک رفتن سر خندد
افسردگى دلرا از آه گشايش کو
سنگ است و همان کلفت هر چند شرر خندد
از چرخ کمان پيکر با وهم تسلى شو
کم نيست ازين خانه يک حلقه در خندد
آنجا که زهم ريزد چار آينه امکان
يک جبهه تسليمم صد گل بسپر خندد
از خجلت بيدردى داغست سراپايم
مژگان بعرق گيرم تا ديده تر خندد
بى جلوه او (بيدل) زين باغ چه گل چيند
در کسوت چاک دل چون صبح مگر خندد



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید





جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

     


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.