شماره ١٤٧: صبرى که صبح اين باغ از ما جدا نخندد

غزلستان :: بيدل دهلوی :: غزليات - بخش پنجم

افزودن به مورد علاقه ها
صبرى که صبح اين باغ از ما جدا نخندد
گل ميرسد دو دم باش تا بر قفا نخندد
جمعيت دل اينجاست موقوف بستن لب
اين غنچه را دمى چند بگذار تا نخندد
تا فکر کفر و دين است چندين شک و يقين است
گر طور دانش اينست مجنون چرا نخندد
ماتمسراست دنيا تا چند شادى اينجا
اى محرمان بگرييد کس در عزا نخندد
جز سعى بى نشانى ننگ فسرده جانيست
بايد گذشت ازين دشت تا نقش پا نخندد
گر پيريم درين باغ از شرم لب گشايد
گل با وجود شبنم دندان نما نخندد
زانو پرستيم را با صد بهار ناز است
شمع بساط تسليم سر بر هوا نخندد
عريانى اعتباريست افلاس هم شعاريست
دلق کهن بهاريست گر ميرزا نخندد
دور غنا و افلاس يکباده و دو جام اند
گر با کريم شرميست پيش گدا نخندد
اى کارگاه عبرت انجام عمر پيريست
قد دو تا دو لب شد مرگ از کجا نخندد
چون نام بر زبانها ننشسته راه خود گير
نقش نگين نگردى تا بر تو جا نخندد
زان چهره عرقناک بى پردگى چه حرفست
آن گل که آبيارش باشد حيا نخندد
پاس حضور الفت از عالميست کانجا
گرزخم هم بخندد از هم جدا نخندد
هر چند گرد امکان دامان صبح گيرد
(بيدل) شکستن رنگ بر روى ما نخندد



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید





جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

     


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.