شماره ١٧: گر ذات کند ظهور اى يار

گر ذات کند ظهور اى يار

نه يار بماند و نه ديار

نه جام بماند و نه باده

نه مست بماند و نه هشيار

چون هستى تو حجاب راه است

لطفى کن و آن حجاب بردار

يک حرف و معانى فراوان

يک نقطه و اعتبار بسيار

جائى که بيک جو است صد جان

چه جاى سر است و ريش و دستار

از نقش خيال غير بگذر

تا چند کنى تو کار بيکار

رندانه درآ به بزم سيد

جامى ز شراب او به دست آر

نظرات نوشته شده

اولین نفر برای نظر دادن باشید و نظرتان را در مورد این شعر از طریق فرم زیر ارسال کنید.