شماره ٧٧٧: ناله نى بند بندم را زهم بيگانه کرد

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش سوم

افزودن به مورد علاقه ها
ناله نى بند بندم را زهم بيگانه کرد
اين صفير آتشين جان مرا پروانه کرد
تا قيامت جوهر تيغ زبانها مى شود
عشق چون فرهاد و مجنون هر که را افسانه کرد
پيش آن لبها که نى در ناخن شکر شکست
بهر جوى شير نتوان گريه طفلانه کرد
عشق تا برد از سرم بيرون غرور عقل را
جبهه ام را سنگ صندل ساى هر بتخانه کرد
تا زخواب ناز مژگان تو قامت راست کرد
سينه آيينه را زخم نمايان شانه کرد
هر که دنبال من آيد مست گردد در دو گام
نقش پارا مستى رفتار من پيمانه کرد
نيست آسان زير کوه درد قد افراشتن
چون کمان در سينه من ناوک او خانه کرد
هر که را بر خاک بنشانى به خاکت مى کشد
شمع آخر تکيه بر خاکستر پروانه کرد
روى گرم عشق دل را کرد صائب بى ادب
ميهمان را اين چنين گستاخ صاحبخانه کرد
مى تواند دست زد در دامن منزل چو راه
هر که صائب چون خيال خود سفر در خانه کرد



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.