شماره ٦٨٤: گر نه از فتنه ايام خبر دارد صبح

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش سوم

افزودن به مورد علاقه ها
گر نه از فتنه ايام خبر دارد صبح
از چه بر دوش ز خورشيد سپر دارد صبح؟
حزم چون هست، چه حاجت به سلاح دگرست؟
زره از ديده بيدار به بر دارد صبح
مغز بى پرده اش آشفته تر از دستارست
از کدامين قدح اين نشأه به سر دارد صبح؟
چون گل از جاى خود آغوش گشا مى خيزد
قد موزون که در مد نظر دارد صبح؟
گر چه خاکستر شب صيقل زنگار دل است
در صفاکارى دل، دست دگر دارد صبح
سينه صافان و سرانجام شکايت، هيهات
باورم نيست که آهى به جگر دارد صبح
نيست در پرده چشمش ز سياهى اثرى
مى توان يافت عزيزى به سفر دارد صبح
برد از مغز زمين خشکى سودا بيرون
جوى شيرى است که در پرده شکر دارد صبح
دل سنگ آب کند ناله مرغان چمن
پنبه در گوش ازين راهگذار دارد صبح
در قدح خون شفق دارد و گل مى خندد
مشرب مردم پاکيزه گهر دارد صبح
چون عرق کوکبش از طرف جبين مى ريزد
تا بناگوش که در مد نظر دارد صبح؟
روزگارى است که در خون شفق مى غلطد
از که اين زخم نمايان به جگر دارد صبح؟
با صباحت نتوان کرد ملاحت را جمع
اين نمک را ز نمکدان دگر دارد صبح
هر سحر مى جهد از پرتو خورشيد ز خواب
از شب تيره عاشق چه خبر دارد صبح؟
تا برد اين غزل تازه صائب به بياض
همچو خورشيد به کف خامه زر دارد صبح



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.