شماره ٥٣١: خورشيد ترا از خط شبرنگ وبال است

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش سوم

افزودن به مورد علاقه ها
خورشيد ترا از خط شبرنگ وبال است
چون سايه قدم پيش نهد وقت زوال است
از خنجر سيراب نترسد جگر ما
هر چند که مى صاف بود مفت سفال است
هر دانه که از آبله دست نشد سبز
زنهار مکن ميل که آن تخم وبال است
در سلسله آبله دست توان يافت
امروز درين دايره آبى که حلال است
موقوف به آسايش چرخ است قرارم
هر کار که موقوف محال است، محال است
از بس که گرفتار گرفتارى خويشم
هر حلقه دامم به نظر چشم غزال است
بر بستر گل وقت خزان تکيه نمايد
آن را که ز طاوس، نظر بر پر و بال است
صائب سخن غنچه نشکفته همين است
جمعيت دل در گره سخت ملال است



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.