شماره ٥٢٩: گردون صدف گوهر يکدانه عشق است

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش سوم

افزودن به مورد علاقه ها
گردون صدف گوهر يکدانه عشق است
خورشيد جهانتاب، نگين خانه عشق است
هم کعبه اسلام و هم آتشکده کفر
ويران شده جلوه مستانه عشق است
هر سنگ ملامت که درين دامن صحراست
رزق سر شوريده ديوانه عشق است
از مرتبه خاک به افلاک رسيدن
موقوف به يک نعره مستانه عشق است
گنجى که بود هر گهرش مخزن اسرار
گنجى است که در سينه ويرانه عشق است
در صومعه ها جوش اناالحق نتوان زد
اين زمزمه در گوشه ميخانه عشق است
خورشيد کز او خيره شود ديده انجم
يک روزن مسدود ز کاشانه عشق است
افسردگى عالم و خوشحالى دنيا
از بست و گشاد در ميخانه عشق است
در دامن صحراى دل سوخته من
تا چشم کند کار، سيه خانه عشق است
خورشيد قيامت که کند داغ جهان را
از سوختگان سر ديوانه عشق است
از پرده دل کى به زبان قلم آيد؟
لفظى که در او معنى بيگانه عشق است
صائب که مقيم حرم کعبه دين بود
امروز کمربسته بتخانه عشق است



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.