شماره ٣٠٨: نقشم به باد داد، نگار اينچنين خوش است

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش سوم

افزودن به مورد علاقه ها
نقشم به باد داد، نگار اينچنين خوش است
خونم به خاک ريخت، بهار اينچنين خوش است
دل را گداخت، بوسه به اين چاشنى است خوش
دستم ز کار بود، کنار اينچنين خوش است
از تاب چهر، برق خس و خار آرزوست
رخسار آتشين نگار اينچنين خوش است
نگذاشت غير خانه زين، خانه دگر
معمور در زمانه، سوار اينچنين خوش است
دلها شد از غبار خطش مصحف غبار
بى چشم زخم، خط غبار اينچنين خوش است
هرگز دلم نزد نفسى بر مراد خويش
آيينه پيش روى نگار اينچنين خوش است
دل مى رود به حلقه زلفش به پاى خود
دام آنچنان خوش است و شکار اينچنين خوش است
هر خار بى گلي، گل بى خار شد ازو
الحق که فيض عام بهار اينچنين خوش است
گل روى خود به اشک ندامت ز خواب شست
در وقت صبح، آب خمار اينچنين خوش است
چون حلقه هاى زلف دلم را قرار نيست
پرگار خال چهره يار اينچنين خوش است
طوطى چو مغز پسته هم آغوش شکرست
در هم خزيده عاشق و يار اينچنين خوش است
خونى که کرد در دل صياد، مشک شد
آهو به فکر مير شکار اينچنين خوش است
صائب به غير عشق ندارد ترانه اى
شعر اينچنين خوش است و شعار اينچنين خوش است



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.