شماره ٣٠٦: با قرب يار رشته جان در کشاکش است

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش سوم

افزودن به مورد علاقه ها
با قرب يار رشته جان در کشاکش است
در عين بحر، موج همان در کشاکش است
گويا نسيم راه در آن زلف يافته است
کز پيچ و تاب، رشته جان در کشاکش است
آرام نيست راهنوردان شوق را
دايم ز موج، ريگ روان در کشاکش است
عشاق را ز تازه نهالان شکيب نيست
تا يک خدنگ هست کمان در کشاکش است
هر چند حرص مالک روى زمين شود
چون موجه سراب همان در کشاکش است
بر فرق هر که سرکشى از سر نمى نهد
مانند اره کاهکشان در کشاکش است
شوق وطن ز دل به عزيزى نمى رود
در صلب گوهر آب روان در کشاکش است
پيران ز حرص بيشتر آزار مى کشند
با پشت خم هميشه کمان در کشاکش است
طول امل ز قامت خم بيش شد مرا
شد حلقه اين کمان و همان در کشاکش است
آسان نمى توان ز علايق فشاند دست
زين خارزار دامن جان در کشاکش است
بر رنگ و بوى عاريه هر کس که دل نهاد
پيوسته از بهار و خزان در کشاکش است
تا لب گشاده است، نفس آرميده نيست
در قبضه سوار، عنان در کشاکش است
ايمن شود چسان ز گسستن رگ حيات؟
زينسان که تار و پود جهان در کشاکش است
بال و پر تلاطم بحرست بادبان
دلها ز ديده نگران در کشاکش است
تا يکزبان چو تيغ نگردد سخن طراز
دايم چو خامه دو زبان در کشاکش است
تا موى آن کمر نکند ترک پيچ و تاب
ما را چو زلف رشته جان در کشاکش است
صائب اگر چه غوطه در آب گهر زند
از پيچ و تاب، رشته همان در کشاکش است



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.