شماره ٢٩٨: جانهاى آرميده ز مردم رمانترست

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش سوم

افزودن به مورد علاقه ها
جانهاى آرميده ز مردم رمانترست
آبى که ايستاده تر اينجا روانترست
دست از ستم مدار که در روز بازخواست
از شمع کشته، شکوه ما بى زبانترست
خود را سبک مکن که به ميزان اعتبار
هر کس سبک شود، به نظرها گرانترست
چون سيل زودتر به محيط بقا رسد
از بار درد هر که درين ره گرانترست
حيرت مرا ز همسفران پيشتر فکند
پاى به خواب رفته درين ره روانترست
غافل ز من مباش که صد پرده درد من
از خواب ناز چشم تو ظالم گرانترست
ما چون حباب خانه سرانجام مى کنيم
از موج اگر چه قافله ما روانترست
پاس وفا کشيده به بند گران مرا
ورنه ز عذر لنگ تو پايم روانترست
نسبت به سخت رويى ابناى روزگار
صد پرده از حباب، فلک شيشه جانترست
وحشت مرا ز سنگ ملامت حصار شد
بى آفت است هر که بلند آشيانترست
مگشا لب سؤال که روزى فزون خورد
هر کس که در بساط جهان بى دهانترست
در کارخانه اى که ندانند قدر کار
از کار هر که دست کشد کاردانترست
صائب به هوش باش که در سنگلاخ دهر
هر کس عنان کشيده رود خوش عنانترست



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.