شماره ٢٧٦: با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش سوم

افزودن به مورد علاقه ها
با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟
با خط و زلف، سنبل و ريحان چه حاجت است؟
روى ترا به زلف پريشان چه حاجت است؟
آتش چو سرکش است به دامان چه حاجت است؟
درياى آرميده به آشوب تشنه است
شور مرا به سلسله جنبان چه حاجت است؟
از دامن است شعله جواله بى نياز
گرداب را به شورش طوفان چه حاجت است؟
آتش گل هميشه بهارست عشق را
پروانه را به سير گلستان چه حاجت است؟
زندان بود به مردم خودبين سواد شهر
از خود رميده را به بيابان چه حاجت است؟
عالم به چشم آينه گردد سيه ز آب
دل زنده را به چشمه حيوان چه حاجت است؟
باشد ز چوب منع دربسته بى نياز
با جبهه گرفته به دربان چه حاجت است؟
از سينه هاى چاک بود فتح باب دل
اين در چو باز شد به گريبان چه حاجت است؟
ريزش چه کار با دل بى آرزو کند؟
آن را که تخم سوخت به باران چه حاجت است؟
گلچين چه گل ز گلشن دربسته مى برد؟
با روى شرمناک، نگهبان چه حاجت است؟
اکنون که سوخت گرمى پرواز بال من
ديگر مرا به شمع شبستان چه حاجت است؟
از دل، گرفتگى به تماشا نمى رود
نقش و نگار بر در زندان چه حاجت است؟
ما خون خود حلال به تيغ تو کرده ايم
از خاک ما کشيدن دامان چه حاجت است؟
پيرى ز ميل سيب زنخدان حجاب نيست
در ميوه بهشتى به دندان چه حاجت است؟
شد رهنما به حق چو مرا درد بى دوا
صائب دگر به ناز طبيبان چه حاجت است؟



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.