شماره ١٨٣: کسى که بوى شراب از کدو تواند شست

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش سوم

افزودن به مورد علاقه ها
کسى که بوى شراب از کدو تواند شست
ز کاسه سر خود آرزو تواند شست
ز دست بسته، گره گر گشاده مى گردد
مرا غبار غم از دل سبو تواند شست
سياهى از دل شب، ديدنش برد چون شمع
به آب ديده خود هر که رو تواند شست
رسد به دامن خورشيد دست آن شبنم
که دل ز عالم پر رنگ و بو تواند شست
ترا احاطه نکرده است آنچنان غفلت
که گرد خواب ز رويت وضو تواند شست
مرا ز طبع روان هم گشاده گردد دل
ز سبزه زنگ اگر آب جو تواند شست
دل و زبان منافق يکى شود با هم
به هر دو دست اگر گربه رو تواند شست
برون ز طبع کهنسال، حرص را نبرد
اگر چه شيب، سياهى ز مو تواند شست
درين بساط به جز شربت شهادت نيست
ميى که تلخ مرگ از گلو تواند شست
به حرف و صوت نگردد ز زنگ آينه پاک
چه غم ز خاطر من گفتگو تواند شست؟
اگر چه گريه من شست نقش از دل سنگ
نشد که از دل من آرزو تواند شست
نشد ز گريه دلم را گشايشى صائب
به اشک، شمع چه زردى ز رو تواند شست؟



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.