شماره ٢٢٩: همسايه حضرت شريف است
همسايه حضرت شريف است
گر سايه لطيف يا کثيف است
انسان کبير صورت اوست
درياب که معنئى لطيف است
گر روح مدبرش بدانى
انسان کبير بس ظريف است
با عقل مگو حکايت عشق
زيراکه مزاج او ضعيف است
اين طرفه نگر که جمله عالم
در غايت قوت و نحيف است
معشوق خود است وعاشق خود
عشقى که چو عشق ما عفيف است
دل خلوت خاص سيد ماست
کاو خانه خالى و نظيف است
|
مشاهده برنامه در فروشگاه اپل |
نظرات نوشته شده