شماره ٧٩٩: زاهد ما دوش باز در ره بت پا نهاد

غزلستان :: امير خسرو دهلوی :: غزليات - بخش اول

افزودن به مورد علاقه ها
زاهد ما دوش باز در ره بت پا نهاد
دين قلندر گرفت، خانه يغما نهاد
دل که به تسبيح داشت در خم زنار بست
سر که به محراب بود پيش چليپا نهاد
گفت صنم، «زان ماست، هر که همه تر کند»
داشت کهن خرقه اي، در خم صهبا نهاد
پايه آن آفتاب هست بغايت بلند
کس نرسيدش جز آنک بر دو جهان پا نهاد
محو خرد کرد عشق، در طلب جان نشست
دست چراغم بکشت، دست به يغما نهاد
ذوق مى لعل گون پير خرد در نيافت
لذت طفلانش نام پسته و خرما نهاد
راند به دلها سمند، نعل در آتش فگند
تافته چون برکشيد، بر جگر ما نهاد
کرد تقاضاى جان، ديد کباب جگر
پيش سگان درش مزد کف پا نهاد
سيل غمش در رسيد، آب ز سر در گذشت
صبر و خرد حمله کرد، رخت به صحرا نهاد
سر ز درش برده بود خسرو مسکين که عشق
موى کشانش ببرد، باز همان جا نهاد



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.