شماره ٧٦٨: آن عزيزان که همه شب به دل من گردند

غزلستان :: امير خسرو دهلوی :: غزليات - بخش اول

افزودن به مورد علاقه ها
آن عزيزان که همه شب به دل من گردند
فرخ آن روز که بر ديده روشن گردند
من چو مرغان قفس خوى به زندان کردم
وقت شان خوش که به گرد گل و گلشن کردند
آن کسان کز پى آن روى بدم مى گويند
پرده برگير که ديوانه تر از من گردند
جلوه کن روى چو خورشيد که تا اهل نظر
بى سر و پا همه چون ذره روزن گردند
زاهدان در هوس زلف چو زنار تواند
چه غمت دارد، بگذار برهمن گردند
منم و دوستيت، هم به حق دوستيت
همه خلقم اگر از بهر تو دشمن گردند
آن که کارند همه تخم ملامت، يارب
ز آه من جمله چو من سوخته خرمن گردند
زخم پيکان جگر دوز چه دانند آنان؟
که نه از خار کسى سوخته دامن گردند
آمدى باز تو در دل، پس از اين خسرو را
عقل و جان پيش کجا گرد سر و تن گردند؟



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.