شماره ٤٧٤: از شيفتگان چون من، سر باز برون نايد

غزلستان :: امير خسرو دهلوی :: غزليات - بخش اول

افزودن به مورد علاقه ها
از شيفتگان چون من، سر باز برون نايد
از سيمبران چون تو، طناز بيرون نايد
يکبار تو را ديدم جان شده باز آمد
از ديده مشويک سو، تا باز برون نايد
تو حال دلم پرسي، من در رخ تو حيران
خواهم که سخن گويم، آواز برون نايد
گفتى که شدى رسوا، سهل است، به يک بوسه
بر بند دهانم را تا راز برون نايد
خود کيست، نمى دانى آن شوخ که پيوسته
در سينه درون باشد، از ناز برون نايد
خط تو معاذالله حقا که عجب دارم
کز جان من مسکين زاغاز برون نايد
ديوانه خوبان را عيار نگيرد کس
تا در قدم اول جانباز برون نايد
از بس که فراوان زد دستان غمش خسرو
ناله هم ازو زين پس ناساز برون نايد



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.