شماره ٢٢٦: روزگاريست که در خاطرم آشوب و فلانست

غزلستان :: امير خسرو دهلوی :: غزليات - بخش اول

افزودن به مورد علاقه ها
روزگاريست که در خاطرم آشوب و فلانست
روزگارم چو سر زلف پريشانش از آنست
در همه شهر چو افسانه بگفتند زن و مرد
قصه ما که برانيم که از خلق نهان است
همچنان در عقب روى نکو مى رودم دل
گر همى خواند، وگرنه، چه کند، موى کشانست
گنه از جانب ما مى کند و مى شکند عهد
هر چه فرمايد، گر چه نه چنانست، چنانست
حاکم است، ار بکشد، ور نکشد، يا بنوازد
چه کنم، بر سر مملوک خودش ترک روانست
ما همانيم که بوديم و ز يادت به ارادت
يار مشکل همه آنست که با ما نه همانست
مى رود غافل و آنگه نکند نيز نگاهى
زان که خسرو ز پيش نعره زنان جامه درانست



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.