برای دریافت روزانه فال حافظ در کانال تلگرام غزلستان عضو شوید

غزل شماره ۲۱۳۹

غزلستان :: مولوی :: دیوان شمس - غزلیات
مشاهده برنامه «دیوان شمس» در فروشگاه اپل


افزودن به مورد علاقه ها
والله ملولم من كنون از جام و سغراق و كدو
كو ساقی دریادلی تا جام سازد از سبو
با آنچ خو كردی مرا اندرمدزد آن ده مها
با توست آن حیله مكن این جا مجو آن جا مجو
هر بار بفریبی مرا گویی كه در مجلس درآ
هر آرزو كه باشدت پیش آ و در گوشم بگو
خوش من فریب تو خورم نندیشم و این ننگرم
كه من چو حلقه بر درم چون لب نهم بر گوش تو
من بر درم تو واصلی حاتم كف و دریادلی
بالله رها كن كاهلی می‌ریز چون خون عدو
تا هوش باشد یار من باطل شود گفتار من
هر دم خیالی باطلی سر برزند در پیش او
آن كز میت گلگون بود یا رب چه روزافزون بود
كز آب حیوان می‌كند آن خضر هر ساعت وضو
از آسمان آمد ندا كای بزمتان را ما فدا
طوبی لكم طوبی لكم طیبوا كراما و اشربوا
سقیا لهذا المفتتح القوم غرقی فی الفرح
زین سو قدح زان سو قدح تا شد شكم‌ها چارسو
كس را نماند از خود خبر بربند در بگشا كمر
از دست رفتیم ای پسر رو دست‌ها از ما بشو
من مست چشم شنگ تو و آن طره آونگ تو
كز باده گلرنگ تو وارسته‌ایم از رنگ و بو
خامش كن كز بیخودی گر های و هویی می‌زدی
این جا به فضل ایزدی نی های می گنجد نه هو
می‌گشته‌ام بی‌هوش من تا روز روشن دوش من
یك ساعتی ساران كو یك ساعتی پایان كو
ای شمس تبریزی بیا ای جان و دل چاكر تو را
گر چه نبشتی از جفا نام مرا بر آب جو

مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+

© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.