شماره ١٧٦: خواب غفلت گر به اين عنوان شود سنگين مرا

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش اول

افزودن به مورد علاقه ها
خواب غفلت گر به اين عنوان شود سنگين مرا
بالش پر مى شود سنگى که شد بالين مرا
آهم از دل تا به لب جولان کند در لاله زار
در گلو از بس گره شد گريه خونين مرا
بس که ترسيده است از خواب پريشان چشم من
مى گزد چون مار و عقرب بستر و بالين مرا
از گرانى سنگلاخ آرد برون سيلاب را
کى شود سنگ ملامت لنگر تمکين مرا؟
در چمن چون از خمار باده گردم بى قرار
تاک از دست نوازش مى دهد تسکين مرا
من که چون خورشيد از خوانش به قرصى قانعم
مى کشد گردون چرا در خاک و خون چندين مرا؟
نيست از غفلت، نپردازم اگر دل را ز زنگ
ترسم اين آيينه روشن، کند خودبين مرا
ز آب تلخ و شور، روى خود نگرداندم ترش
تا چو گوهر استخوان در بحر شد شيرين مرا
درک فکر نازک من شاهد فهميدگى است
مى کند تحسين خود، هر کس کند تحسين مرا
در مذاق من به است از خنده دندان نما
اره گر بر سر گذارد جبهه پرچين مرا
مستمع را مى برد صائب کلام من ز هوش
کيست تا آيد برون از عهده تحسين مرا؟



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.