برای دریافت روزانه فال حافظ در کانال تلگرام غزلستان عضو شوید

غزل شماره ۳۰۵۵

غزلستان :: مولوی :: دیوان شمس - غزلیات
مشاهده برنامه «دیوان شمس» در فروشگاه اپل


افزودن به مورد علاقه ها
بیا بیا كه نیابی چو ما دگر یاری
چو ما به هر دو جهان خود كجاست دلداری
بیا بیا و به هر سوی روزگار مبر
كه نیست نقد تو را پیش غیر بازاری
تو همچو وادی خشكی و ما چو بارانی
تو همچو شهر خرابی و ما چو معماری
به غیر خدمت ما كه مشارق شادیست
ندید خلق و نبیند ز شادی آثاری
هزار صورت جنبان به خواب می‌بینی
چو خواب رفت نبینی ز خلق دیاری
ببند چشم خر و برگشای چشم خرد
كه نفس همچو خر افتاد و حرص افساری
ز باغ عشق طلب كن عقیده شیرین
كه طبع سركه فروشست و غوره افشاری
بیا به جانب دارالشفای خالق خویش
كز آن طبیب ندارد گریز بیماری
جهان مثال تن بی‌سرست بی‌آن شاه
بپیچ گرد چنان سر مثال دستاری
اگر سیاه نه‌ای آینه مده از دست
كه روح آینه توست و جسم زنگاری
كجاست تاجر مسعود مشتری طالع
كه گرمدار منش باشم و خریداری
بیا و فكرت من كن كه فكرتت دادم
چو لعل می‌خری از كان من بخر باری
به پای جانب آن كس برو كه پایت داد
بدو نگر به دو دیده كه داد دیداری
دو كف به شادی او زن كه كف ز بحر ویست
كه نیست شادی او را غمی و تیماری
تو بی‌ز گوش شنو بی‌زبان بگو با او
كه نیست گفت زبان بی‌خلاف و آزادی

مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+

© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.