برای دریافت روزانه فال حافظ در کانال تلگرام غزلستان عضو شوید

غزل شماره ۱۰۴۴

غزلستان :: مولوی :: دیوان شمس - غزلیات
مشاهده برنامه «دیوان شمس» در فروشگاه اپل


افزودن به مورد علاقه ها
به ساقی درنگر در مست منگر
به یوسف درنگر در دست منگر
ایا ماهی جان در شست قالب
ببین صیاد را در شست منگر
بدان اصلی نگر كغاز بودی
به فرعی كان كنون پیوست منگر
بدان گلزار بی‌پایان نظر كن
بدین خاری كه پایت خست منگر
همایی بین كه سایه بر تو افكند
به زاغی كز كف تو جست منگر
چو سرو و سنبله بالاروش كن
بنفشه وار سوی پست منگر
چو در جویت روان شد آب حیوان
به خم و كوزه گر اشكست منگر
به هستی بخش و مستی بخش بگرو
منال از نیست و اندر هست منگر
قناعت بین كه نرست و سبك رو
به طمع ماده آبست منگر
تو صافان بین كه بر بالا دویدند
به دردی كان به بن بنشست منگر
جهان پر بین ز صورت‌های قدسی
بدان صورت كه راهت بست منگر
به دام عشق مرغان شگرفند
به بومی كه ز دامش رست منگر
به از تو ناطقی اندر كمین هست
در آن كاین لحظه خاموشست منگر

مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+

© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.