در تربيت اولاد

غزلستان :: اوحدی مراغه‌ای :: جام جم

افزودن به مورد علاقه ها
شرم دار، اى پدر، ز فرزندان
ناپسنديده هيچ مپسند آن
با پسر قول زشت و فحش مگوى
تا نگردد لئيم و فاحشه گوى
تو بدارش به گفتها آزرم
تا بدارد ز کرده هاى تو شرم
بچه خويش را به ناز مدار
نظرش هم ز کار باز مدار
چون به خوارى برآيد و سختى
نکشد محنت و زبون بختى
کارش آموز، تا شود بنده
جور کن، تا شود سر افگنده
مدهش دل، که پهلوان گردد
تو شوى پير و او جوان گردد
گر کمانش خري، چو تير شود
ور کمر يافت، خود اسير شود
ننشيند، سفر کند ز برت
بگدازد ز هجر خود جگرت
هر دم آيد به روى او خطرى
هر زمان آورند ازو خبرى
مادر از اشتياق او ميرد
پدر اندر فراق او ميرد
چون هوس کرد پنجه و کشتيش
گر اجازت دهى همى کشتيش
يا به جنگيش برند و سر بدهد
يا شود دزد مال و زر بنهد
گر چه فرزند کشته تو بود
اين بلا دست رشته تو بود



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.