شماره ٨٠٠: خون مردم را چون آب آن لعل ميگون مى خورد

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش سوم

افزودن به مورد علاقه ها
خون مردم را چون آب آن لعل ميگون مى خورد
آب را نتوان چنين خوردن که او خون مى خورد
عشق مجنون را به خلوتگاه وحدت برده است
ناقه ليلى عبث گردى به هامون مى خورد
پاى ليلى را نگارين مى کند خوناب درد
گر به سنگى در بيابان پاى مجنون مى خورد
برگ سبزى نيستم ممنون چرخ و انجمش
مرغ در کنج قفس روزى ز بيرون مى خورد
(سرو دلگيرست از بدگويى مرغان باغ
هر چه ناموزون بود بر طبع موزون مى خورد)
تا زماه نو فلک آرد لب نانى به دست
از شفق هر شام صائب غوطه در خون مى خورد



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.