شماره ٥٧٨: نمى توان ز کرم منع باده خواران کرد

غزلستان :: صائب تبریزی :: غزليات - بخش پنجم

افزودن به مورد علاقه ها
نمى توان ز کرم منع باده خواران کرد
به دست بسته سبو هرچه داشت احسان کرد
اميد هست ترا مهربان ما سازد
همان که آتش سوزنده را گلستان کرد
خط تو بر ورق آفتاب حکم نوشت
شکوه حسن تو اين مور را سليمان کرد
ز ذوق درد تو باليد مغز من چندان
که استخوان مرا همچو پسته خندان کرد
کرم به اهل کرم کن از رعايت ابر
محيط، روى زمين را رهين احسان کرد
به هر طرف که روى موج مى زند مجنون
به نيم جلوه که ليلى درين بيابان کرد
لب تو سوخت دل عالمي، مگر ايزد
نمک ز شور قيامت درين نمکدان کرد؟
مباد روز خوش آن خط بى مروت را
که چشم شوخ ترا از ستم پشيمان کرد
همان درست ازو شد شکسته اش صائب
اگر ز صحبت خورشيد، ماه نقصان کرد



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید




جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

      Google+


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.